"Wybuchy bomb głębinowych umilkły, za to dał się słyszeć nowy dźwięk, który był równie niepokojący. Na tej głębokości ciśnienie wody jest już tak duże, że kadłub okrętu wytrzymuje je z ledwością, gdzieniegdzie wypadają nity, płyty zewnętrzne kadłuba ścieśniają się. Zmiany sięgają dziesiątych części milimetra, ale wewnątrz okrętu „płacz blach” brzmi, jakby przez deformowane burty zbliżała się zagłada. Nikt nie potrafił wymówić słowa, każdy trzymał w ręku pierwszy lepszy przedmiot i w napięciu oczekiwał, kiedy wróg znudzi się w końcu polowaniem.
Woda, która dostała się wcześniej przez przestrzeliny do kadłuba U-boota spowodowała niebezpieczne, czterdziestostopniowe przygłębienie na dziób. Napierające na zanurzający się okręt ciśnienie wtłaczało do wnętrza kadłuba coraz to nowe litry wody. W wyniku jej przedostania się do akumulatorów zaczął wydzielać się trujący chlor, który wypełnił wnętrze „U 3”. Stanęły silniki i pompy, sześciu marynarzy straciło przytomność … " |
